CinemAlfa    La storia dell'Alfa romeo nella cinematografia

****************************************************              bekijk het filmpje

Alfa Romeo 1750/2000 Berlina in 'Napoli si ribella'

   filmpje

Regisseur Michele Massimo Tarantini gokte in 1977 voor zijn film ‘Napoli si ribella’ (‘Napels komt in opstand’) op de minder oplettende kijker. Dat hij 34 jaar later daar nog op betrapt zou worden door een stel You Tube speurende merknerds als ons, had hij natuurlijk nooit kunnen vermoeden. Het kan zelfs heel goed mogelijk zijn dat een acteur als Luc Merenda die hier achter het stuur zit van beide modellen, het zelf niet eens is opgevallen omdat er ook technisch en qua vermogen weinig verschil zit in beide modellen. Er is inderdaad sprake van twee modellen, want de mooie elegant vormgegeven 1750 Berlina die hier de achtervolging inzet op een weinig charismatische Ford Taunus, geeft binnen een paar seconden het stokje over aan een al even zo mooie -eveneens donkerblauwe- 2000 Berlina. Langs de kade’s van Napels is het de tweeliter die hier helaas de nodige deuken oploopt. Onder begeleiding van spannende muziek van Franco Campanino, vecht dit mooie voormalige topmodel van Alfa Romeo met ‘Blu Olandese’ lak tegen de vluchtauto van de Camorra, die vervolgens gelukkig aan het kortste eind trekt.

De vaandeldrager met legendarische typeaanduiding ’1750′, kwam in 1968 op de markt. Het is aan de vormgeving duidelijk te zien dat ‘progetto 105′ een waardig groter alternatief moest worden op de zeer populaire Giulia. Bertone leverde dan ook een doordacht en goed gebalanceerd ontwerp. Qua wielbasis was de 1750 slechts 6 cm langer dan de compactere Giulia, maar het ontwerp werd opgerekt tot 4,39 m, waardoor deze Alfa uiteindelijk 25 centimeter langer is dan het beroemde broertje. De technische ondergrond met achterwielaandrijving, was een laatste vrucht op een basis die ooit bedacht is voor de eerste Giulietta, voordat de Alfetta kwam. De 1.110 kilo zware Berlina uit Arese had een geperfectioneerde balans tussen motor, transmissie en aandrijving, waardoor het een hoogwaardig luxe product was. Door de later naar achter geschoven opzet van de bak, wordt weleens gezegd dat de 1750 de laatste soepel schakelende Alfa was tot en met de 75. In 1969 kwam er een licht gewijzigde tweede serie van de 1750. Deze zie je in de scène hierboven en is vooral herkenbaar aan de richtingaanwijzers aan de zijkant en een houten stuur. Motorisch ging het nog altijd om de 132 pk sterke 1750 met een top van 180 kilometer per uur. In 1971 presenteerde Alfa Romeo dan de 2000 tijdens een show aan het Garda meer (Gardone Riviera). Dit model kwam niet naast de 1750 te staan, maar was diens opvolger en vooral herkenbaar aan de nieuwe bredere hartvormige/scudetto grille (met zwart kunststof erachter) en de nieuwe indeling van de achterlicht units. Naast wat technische updates waren er ook meer opties leverbaar geworden op Alfa’s vernieuwde topmodel. De 2 liter had een top van 195 km per uur en was iets feller op het gas dan de 1750 met vrijwel evenveel pk’s. In het jaar van deze misdaadfilm presenteerde Alfa Romeo de Alfetta als opvolger van de 2000 Berlina. In 1979 probeerde Alfa Romeo uiteindelijk toch een groter alternatief op de markt te brengen in de vorm van de extravagante 6/Sei.

Van de 1750 Berlina werden in totaal 90.746 stuks gebouwd en van de 2000 Berlina 89.840 stuks. Onlangs gebruikte Alfa Romeo de 1750 Berlina nog als symbool in de terugkeer van de 1750 motor op de 159 Berlina.

****************************************************

Alfa Romeo 33 en 90 in 'La Scorta'

   filmpje

‘La Scorta’ (de escorte) maakte veel indruk in een tijd dat de strijd tegen de bloedige Siciliaanse Mafia steeds heviger werd in Italië. Realiteit en fictie liepen dan ook dwars door elkaar heen in deze film met Claudio Amendola en Enrico Lo Verso (muziek van Ennio Morricone). In deze politiefilm van Rocky Tognazi uit 1993 zien we twee helden in de hoofdrol uit Alfa Romeo’s nadagen als zelfstandig merk; De 33 (eerste serie) en de 90. De twee stoere goed ogende voorwiel- en achterwielaangedreven auto’s uit Arese vormen als middenklasser en grote sedan de ideale scheurijzers voor groepjes agenten. In een Alfa achter de Mafia aan heb je het gevoel dat je al op een 1-0 voorsprong staat…, ook al kon het nog wel eens je laatste rit zijn vanwege het constant dreigende gevaar. Gelukkig zitten er in deze twee mooie Alfa’s geen bommen en kun je in deze aflevering van The Italian Job -- Starring Alfa Romeo, Fiat, Lancia! genieten van een lange compilatie met goede afloop.

De 33 die we zien is nog een echte ‘Alfa 33′ zoals de eerste variant van de serie 1 officieel heette tot 1986. Deze modern ogende opvolger van de Sud kreeg na een milde facelift een radicaal vernieuwde vormgeving vanaf 1990. De tweede serie is dus het actuele model op het moment van het draaien van deze film. Deze eerste serie was er als 1.3 en 1.5 in verschillende uitvoeringen. Vanaf de eerste lichting in 1983 werd de 33 ook met vierwielaandrijving aangeboden. Tot 1985 was de meest sportieve en luxe uitvoering de 1.5 (1490 cc) ’Quadrifoglio Oro’ met 84 pk. Deze uitvoering met gouden klaverblaadje op de badge -net als bij de Alfetta en Alfa Sei uit die tijd- bleef in de handel tot en met 1985. In 1985 had de laatste ‘QO’ 95 pk. Inmiddels was de ‘Quadrifoglio Verde’ erbij gekomen als sterkste variant met 105 pk. Na de overname door Fiat in 1986, volgde er een update. De ‘Alfa trentatre’ werd officieel Alfa Romeo ’33′ met wijzigingen aan de grille, licht units, logo’s en interieur. De optielijst werd langer met de komst van een 1.7 in de injectie uitvoeringen ‘IE’ met en zonder katalysator. De Quadrifoglio Oro kwam te vervallen en de QV had voortaan 114 pk. Er was ook een 1.8 TD beschikbaar met 72 pk. In 1990 verscheen de 1.3 S met 86 pk ook in de Italia ’90 editie ter gelegenheid van het WK. De sterk vernieuwde tweede serie verscheen in tal van versies zoals bijvoorbeeld de aantrekkelijke 1.7 IE 16v Permanent 4 QV S en de Q4. Deze hadden rond de 130 pk en oogden behoorlijk chique met meegespoten bumpers. De 33 was met deze varianten een middenklasser geworden uit een hoger marktsegment. Voor de 1.3 met 90 pk boxermotor gold dat op het laatst ook, dankzij de versies Imola en Imola 3 in de kleuren rood, zwart en wit. In 1994 verscheen de opvolger in de vorm van de 145, maar de 33 bleef nog een jaar lang in productie totdat de 146 ook op de markt verscheen. De ‘Sportwagon’ uitvoering van de 33 blijft ook een gewild en uniek object. Als eerste serie heette de 33 stationwagon die door Pininfarina werd getekend nog ‘Giardinetta’. Hiervan werden er uiteindelijk 122.366 gebouwd. Van de Berlina waren dat er 866.958.

De 90 was een stijlvolle zakenlimousine met achterwielaandrijving. Deze extreme evolutie op basis van de Alfetta vormde in 1984 het ongekroonde topmodel, dat door Alfa Romeo als ultieme op een na laatste poging werd ontwikkeld voordat de grote overname kwam. De modern vormgegeven 90 diende ter compensatie van de commercieel ongelukkige en verouderde Alfetta en 6/Sei. Ondanks de aantrekkelijke 4 en 6 cilinder motoren (1.8, 2.0 en 2.5), was de voorloper van de 164 niet opgewassen tegen concurrenten als de Fiat Croma en de Lancia Thema. Zelfs de komst van de sterke eigenzinnige 75 (deze heeft een kleine bijrol in de film als Carabinieri auto) kon geen verandering brengen in het lot van Alfa Romeo. De 90 bleef maar 3 jaar in productie en er werden slechts 45.446 van gemaakt.

Binnenkort lees je in onze serie van ‘La Grande Storia’ een uitgebreide documentatie over de Alfa Romeo 90.

****************************************************

Alfa Romeo Giulia in 'Piedone lo sbirro' en ‘Con la rabbia agli occhi’

  filmpje          filmpje

Een veel geziene filmster uit de Italiaanse automobiel geschiedenis is natuurlijk de Alfa Romeo Giulia. De elegante compacte sportsedan uit de jaren ’60 en ’70 is in films en series sowieso veel te zien geweest met zwaailicht op het dak, maar ook zoals in de stukjes hieronder, als stoere lichtvoetige Alfa van enkele ruige type’s die graag willen ontsnappen. Pure nostalgie ervaar je natuurlijk bij de scène met Giulia uit de film ‘Piedone lo Sbirro’ (‘agent platvoet’) uit 1973 met de legendarische Bud Spencer in de hoofdrol (1 van de 4 films). Door de nauwe straten van Napels in gevecht met de Camorra blijkt de Giulia het ideale scheurijzer. En ja.. en sprong over het water kun je met een Giulia wel maken en met een blikken Citroën duidelijk niet. Droogkloot Bud Spencer vond de auto dan ook veel te zwaar beladen.

De 1300 (vanaf 1964) was natuurlijk als goedkoper doch voldoende krachtig alternatief, de meest populaire Giulia. Vooral de TI uitvoering met 82 pk sprak tot de verbeelding van menig Italiaan in die tijd. In 1970 volgde ook de bekende Super. Van de duurdere 1600 versies met dezelfde badges, was er zelfs een tijdje sprake van een zeer krachtige TI Super (met Quadrifoglio Verde) met 155 pk waar maar 501 exemplaren zijn gemaakt. Deze ging dan ook het circuit op. In de tijd dat de thriller met de titel ‘Con la rabbia agli occhi’ (Antonio Margheriti 1976) werd opgenomen, ging het al weer een stuk slechter met Alfa Romeo, dat met uiterst beperkte middelen uit alle macht haar modellen probeerde te moderniseren. In die tijd dat deze film werd opgenomen was de Giulia alleen nog te krijgen met vier ronde koplampen als de Giulia ‘Nuova Super’ met 1300 89 pk motor en 1600 102 pk motor. Gedwongen door de tijdsgeest verloor de Giulia steeds meer haar elegantie en verscheen er in 1976 zelfs een luidruchtige langzame 55 pk Diesel met 1760 cc Perkins motor. Daarvan werden slechts 6500 gemaakt. Onze voorkeur gaat toch uit naar deze prachtige 1300 exemplaren met enkele koplamp die ooit de boeken inging als snelste compacte sedan ter wereld. Het design van Giuseppe Scarnati is tot op de dag van vandaag zeer stijlvol te noemen en een van de vele hoogtepunten in Alfa Romeo’s rijke geschiedenis. Vandaag de dag is Alfa Romeo zelfs van plan om de succesvolle naam Giulia weer op de markt te brengen in de vorm van een nieuwe redelijk compacte sedan en Sportwagon. De feitelijke opvolgers van de 156 die eveneens net zo goed de roemruchte naam had kunnen dragen. De Giulia is nog altijd tot ver buiten de Italiaanse landsgrenzen een zeer geliefd verzamelobject onder Alfisten.

****************************************************

Klik hier voor de 'Internet movie AlfaRomeo database'                                                             

Terug naar startpagina